Rüyada fasulye yemek kısmettir. Bir kişinin rüyasında kuru fasulye yediğini görmesi; o kimsenin hoşuna giden bir haber alacağına, kişinin rüyasında yeşil fasulye yediğini görmesi o kimsenin büyük bir nimete ve kıymetli bir hediyeye nail olacağına yorumlanır. Yeşil fasulye yemek şansınızın açıldığına, barbunya fasulyesi yemek; talihinizin açıldığına, rüyanızda içi tam olarak dolmamış yeşil fasulye yemek; ömrünüzün uzunluğuna delalet eder.
Rüyada çalı fasulyesi yemek, bir zenginden gelecek yardımdır. Kişinin rüyada fasulye yemesi, iyilik ve berekete işarettir. Rüyada zamanından önce taze fasulye yediğini görmek, beklenmeyen bir yerden gelecek yardıma işaret eder. Rüyada yeşil fasulye yediğini görmek de, büyük bir nimet ve kıymetli bir hediye ile tabir edilir. Mevsiminde yeşil fasulye yediğini görmek, hayır ve menfaate yorumlanır.
Rüyada taze fasulye yemek: Gelecek olan maddi ve manevi şeylere işaret eder. Zenginlik ve varlıkla tabir edilir. Rüyasından taze fasulye yediğini gören kişinin hayatı zenginlik içinde geçecektir.
Rüyada Kuru Fasulye Yemek: Kolaylıkla elde edilen maldır. Bereketli işler yapmaya işarettir. Kuru fasulye yediğini ve bunun da güzel ve lezzetli olduğunu görmek, helal rızka, güzel söze ve helal mala delâlet eder.
Rüyada bir lokantada veya bir kebapçida yahut evinizde piyaz yediginizi görmeniz, size yakin bir kimsenin yüzünüze gelince sizi övdügüne, arkanizdan ise aleyhinizde söyledigine isaret sayilir.
Rüyada Kuru Fasulye Yiyen Birini Görmek
Hayır ve menfaatini bildiren bir haber alacağına delalet etmektedir. Rüyada kuru fasulye yiyen birini görmek genellikle olumlu bir rüyadır. Bu rüya, rüya sahibinin belki de uzak bir yere seyahat edeceğini, bu yolculuğun da kar getireceğini işaret eder. Rüyada kuru fasulye yiyen birini görmek ayrıca, tecrübeli bir kişiyle birlikte yeni bir yolculuğa çıkacağınıza ve hayırlı bir kısmetle yeni bir hayata adım atacağınız anlamına gelir. Rüya sahibi, yaşadığı sorunları ve zorlukları aşacağına delildir. Ayrıca işlerinde başarılı olacak ve mutluluğunu yakalayacaktır.
Kaynak: Ahmet CEYLAN
